Greek History A level

Hκαθημερινή ζωή στις δεκαετίες 60-70

Η Ελλάδα του 1960 είναι ακόμη τραυματισμένη από τον Εμφύλιο Πόλεμο αλλά η όψη της αλλάζει σε πολλούς τομείς. Η οικονομία ανπτύσσεται, κυρίως στους τομείς της βιομηχανίας (υφαντουργία, μεταλλουργία, εργοστάσια χημικών) και αυτό δίνει μεγαλύτερη άνεση στα περισσότερα νοικοκυριά. «Η φτώχια είναι πλέον πίσω μας» πίστευαν πολλοί. Πράγματι ο μέσος ρυθμός αύξησης του εθνικού πλούτου έως το 1966 ήταν 6%. Ο μίσθος του υπαλλήλου από 1.800 δραχμές, φτάνει πλέον τις 4.000 δραχμές και η αγορά του προσφέρει αρκετές ευκαιρίες για να ξοδεύσει τα χρήματά του.

Ένας άλλος τομέας με ταχύτατη ανάπτυξη είναι η οικοδομή. Με την εσωτερική μετανάστευση όλοι συρρέουν στην Αθήνα και τις άλλες μεγάλες πόλεις και χρειάζονται τόσο δουλειά όσο και κάπου να μείνουν. Η ανάγκη εργασίας αλλά και στέγασης οδηγεί στην οικοδομική έκρηξη που δημιούργησε την χωρίς πολεοδομικό σχεδιασμό Αθήνα που ζούμε σήμερα. Η αντιπαροχή είναι η κύρια μέθοδος συναλλαγής καθώς τα μικρά σπιτάκια με τις αυλές εξαφανίζονται και στη θέση τους δημιουργούνται στενόχωρες αλλά σύγχρονες πολυκατοικίες.

Είναι η εποχή των θυρωρείων και των δόσεων καθώς αυτή η ευμάρεια έκανε τους περισσότερους να υπακούν σε πιο καταναλωτικά πρότυπα.  Τα πολυκαταστήματα της εποχής διαφήμιζαν: «Όλαι αι ηλεκτρικαί συσκευαί με δόσεις» αλλά μεδόσεις μπορούσε κανείς να αγοράσεις και οικόπεδα, διαμερίσματα εξοχικά αν και πολλές απάτες κρύβοβταν συνήθως πίσω από τα συμβόλαια αυτά

Το αυτοκίνητο εισβάλλει στην ζωή πολλών και συγχρόνως το ηλεκτρικό ψυγείο, ενώ λίγο αργότερα και η τηλεόραση.  Μέχρι τότε οι Έλληνες ακούνε στο ραδιόφωνο τις επιτυχίες της εποχής αλλά κυρίως ακούνε τα δακρύβρεχτα επεισόδια του «Μικρή, πικρή μου αγάπη» ή το «σπίτι των ανέμων», από τις πιο επιτυχημένες ραδιοφωνικές εκπομπές.

Την ίδια στιγμή, οι τόποι εξορίας λειτουργούν ακόμη και πάρα πολλοί καθώς αδυνατούν να βρουν δουλειά στην Ελλάδα, φεύγουν στο εξωτερικό. Η χώρα, στερείται το πιο ζωντανό , αναπαραγωγικό τμήμα του πληθυσμού της, με ανυπολόγιστες δημογραφικές και κοινωνικές συνέπειες.
     Η αποκοπή των δεσμών των μεταναστών με την Ελλάδα, εκτός από την μακρινή απόσταση που τους χωρίζει και τους  «μικτούς γάμους», ενθαρρύνεται συχνά από την πολιτική της «αφομοίωσης» και «κοινωνικής ενσωμάτωσης», που εφαρμόζουν οι χώρες υποδοχής. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Βέλγιο, η Βρετανία, η Γαλλία και – σε μικρότερα ποσοστά – άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, παραλαμβάνουν τώρα τη σκυτάλη από την Αμερική, τον Καναδά κα την Αυστραλία κι ανεβάζουν  τον μεταναστευτικό πυρετό των Ελλήνων.
    Η παράδοση επίσης των ανήλικων εργατών συνεχίζεται: οικιακές βοηθοί, εργάτριες για συσκευασία, καθαρίστριες, όπως συνεχίζεται και η παράδοση των προξενιών και των σοινικεσίων.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s