Lower VI – Greek History – Greek Cinema

This link will take you to a short sample of greek movies mentioned below: https://www.youtube.com/watch?v=Irgu58YAA-c&list=PLGC7PiV_ToNUaRhCPEYEsVtvQO_ES6gVb

Κινηματογραφική παραγωγή.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και 1960 η Ελλάδα είχε το δικό της “Hollywood” με τη μορφή μιας ακμάζουσας κινηματογραφικής βιομηχανίας. Η βιομηχανία αυτή βρισκόταν γύρω απο τη πλατεία Κάνιγγος και στην οδό Ακαδημίας στην Αθήνα, εκεί ήταν σχεδόν όλα τα γραφεία και οι εταιρείες παραγωγής. Οι μεγαλύτερες κινηματογραφικές εταιρείες κατά την εποχή εκείνη, ήταν η Φίνος Φιλμ, η Ανζερβος, η Σπέντζος Φιλμ, Δαμασκηνός Μιχαηλίδης κα. Κατά την περίοδο αυτή, σχεδόν σε κάθε γειτονιά της Αθήνας υπήρχαν περίπου μια ντουζίνα κινηματογράφων, καθώς και άλλοι δέκα ακόμα θερινοί κινηματογράφοι. Αυτό το τελευταίο είδος του κινηματογράφου, τα περίφημα καλοκαιρινά σινεμά ήταν (και εξακολουθούν να είναι) εξαιρετικά δημοφιλή κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όταν οι θεατές απολάμβαναν ένα υπαίθριο περιβάλλον με αγιόκλημα, γιασεμί και μπουκαμβίλιες, σε συνδιασμό με πάνινες καρέκλες, αναψυκτικά και πασατέμπο.

Ο κινηματογράφος μετά το ραδιόφωνο ήταν η κύρια μορφή ψυχαγωγίας για την ελληνική κοινωνία που σιγά σιγά προσπαθούσε να ανακάμψει και να επουλώσει τα τραύματα τόσο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου όσο και του Εμφυλίου Πολέμου. Ο Ελληνας, κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, είχε τα μάτια του σταθερά προς ένα καλύτερο μέλλον. Με την προβολή των ταινιών που παράγονται κατά την περίοδο αυτή, μπορούμε σαφώς να αναγνωρίσουμε αυτή τη νοοτροπία που αντικατοπτρίζοταν στο σενάριο.
Ένα μεγάλο ποσοστό των ταινιών που έγιναν, ήταν κωμωδίες που δείχνουν την επιθυμία των θεατών αλλά και σεναριογράφων, να ξεχάσουν τα βάσανα και τις εντάσεις του άμεσου παρελθόντος. Το σενάριο της ταινίας ήταν τυπική κωμωδία αρκετά απλή και έξυπνη και σχεδόν σε κάθε ταινία υπήρχε μια σκηνή από μια βραδινή έξοδο στα Μπουζούκια (που ήταν το απαραίτητο βαριετέ). Αυτό έδωσε την ευκαιρία να παίρνουν μέρος στις ταινίες διάσημοι μουσικοί και τραγουδιστές και να αναπτύχθει η λαϊκή μουσική της εποχής. Από τα πιο δημοφιλή ονόματα που πέρασαν απο τις ταινίες αυτής της εποχής ήταν οι μεγάλοι του ελληνικού τραγουδιού όπως ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Μανώλης Χιώτης και η Μαίρη Λίντα, ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης ο Γαβαλάς και πολλοί άλλοι. Μεγάλοι και αξεπέραστοι κωμικοί δώσανε άφθονο γέλιο και διασκέδαση στην ελληνική οικογένεια.

Το 1960 η Αλίκη Βουγιουκλάκη, συνεχίζει την επιτυχημένη καριέρα της με το “Κλωτσοσκούφι” με σκηνοθέτη τον Ντίνο Δημόπουλο, και με συμπρωταγωνιστές τους: Αλέκο Αλεξανδράκη, Τασσω Καβαδια και Τζόλη Γαρμπή.

Η μεγάλη στιγμή για την ελληνική κινηματογραφική βιομηχανία έρχεται το 1960 όταν η ταινία του Ζυλ Ντασέν “Ποτέ την Κυριακή” με την αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη παίρνει το Όσκαρ για το καλύτερο τραγούδι με το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι “Τα παιδιά του Πειραια”.

 Μερικές από τις πιο δημοφιλείς κωμωδίες του 60, είναι:

  • «Τα κίτρινα γάντια” του Αλέκου Σακελλαριου με τους: Νίκο Σταυρίδη, Μάρω Κοντού, Μίμη Φωτόπουλο και την Μάρθα Βούρτση, όπου ο Γιάννης Γκιωνάκης μένει αξέχαστος με το ρόλο του Μπρίλη και τις αμίμητες ατάκες του.
  • Το 1963 “ΤΗΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑΣ” του Ντίνου Κατσουρίδη γίνεται μία από τις καλύτερες ελληνικές κωμωδίες με εναν αξέχαστο Κώστα Χατζηχρήστο να παίζει τον καλύτερο ρόλο της καριέρας του σαν “Ζήκος”, το μπακαλοπαίδι στο παντοπωλείο του Χριστού Δούκα με τη Μαρίκα Νεζερ, τη Ντίνα Τριάντη, το Νίκο Ρίζο και το Θανάση Μυλωνά.
  • Το 1964 “Η Χαρτοπαίκτρα” του Γιάννη Δαλλιανίδη με Ρένα Βλαχοπούλου, Λάμπρο Kωνστανταρα, Σαπφώ Νοταρά, Κώστα Βουτσά και άλλους.
  • “Τζένη Τζένη” του 1966 με σκηνοθέτη τον Ντίνο Δημόπουλο, σεναρίο του Ασημάκη Γιαλαμα με Τζένη Καρέζη, Λάμπρο Kωνσταντάρα, και Ανδρέα Μπάρκουλη.
  • Στη δεκαετία του 60 ο Θανάσης Βέγγος δημιουργεί φανατικό κοινό με τις ταινίες του όπως το “Παπατρέχας”, “Θου Βου φαλακρός πράκτωρας 000”, “Παρε κόσμε” και πολλές άλλες. Το μεσουράνημα αυτού του καταπληκτικού κωμικού, του Θανάση Βέγγου, εκφράζει τον ψυχαναγκαστικό ρυθμό προς τον οποίο ρέπει η καινούργια πόλη, που μεγαλώνει αδιάκοπα καταβροχθίζοντας το τοπίο της Αττικής με ξέφρενο ρυθμό.
  • Το 1965 η ταινία “Το χώμα βαφτηκε Κόκκινο” του Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο του Νίκου Φώσκολου με Νίκο Κούρκουλο, Μαίρη Χρονοπουλου, Γιάννη Βόγλη και Μάνο Κατράκη ήταν υποψήφια για το Όσκαρ της Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Με αυτή την ταινία ήλθε ένα νέο ύφος στις ελληνικές ταινίες “οι ελληνικές γουέστερν ταινίες” βασισμένες κυρίως στις εξεγέρσεις γεωργών στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα.
  • Με την εισαγωγή του χρώματος στην ελληνική ταινία έχουμε τα πρώτα ελληνικά μιούζικαλ όπως το “Γοργόνες και Μάγκες” 1968 σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανιδη με Μαίρη Χρονοπουλου, Φαίδων Γεωργίτσης, Διονύσης Παπαγιαννοπουλος, Βαγγέλης Σειλινός, Νόρα Βαλσαμη, Μάρθα Καραγιάννη και άλλους, “Ραντεβού στον αέρα “1966 με τη Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστα Βουτσά, Χλόη Λιάσκου, κ.α.

Η εικόνα της πόλης δεν ευημερεί αντίστοιχα με αυτή του κινηματογράφου. Ο κινηματογράφος έχει πια όλα τα μέσα για να κλειστεί στο στούντιο. Η πόλη, κυρίως μέσα στα μιούζικαλ, που αποτελούν τις υπερπαραγωγές της εποχής, συρρικνώνεται σε ένα ψεύτικο ντεκόρ στο οποίο κυριαρχούν ψεύτικα νυχτερινά κέντρα και πεζοδρόμια στα οποία εμφανίζονται πολυπληθή μπαλέτα.

  • Η Αλικη Βουγιουκλάκη συνεχίζει τα μιούζικαλ με τη περίφημη επιτυχία ” Η κόρη μου η σοσιαλίστρια “, ” Η Αλίκη στο ναυτικό “, ” Το πιο Λάμπρο Αστέρι” και άλλα.
  • Η Ρενα Βλαχοπούλου με τη Μάρθα Καραγιάννη, Κώστας Βουτσά, Ζωή Λάσκαρη, Νόρα Βαλσάμη και άλλοι έπαιξαν σε πολλά μιούζικαλ της εποχής με τις χορογραφίες που έγιναν από τους Βαγγέλη Σειλινο, Μανώλη Καστρινό και Φώτη Μεταξόπουλο.
  • Ωστόσο, δεν ήταν όλα κωμωδίες. Υπήρχαν αξιόλογα ελληνικές δραματικές ταινίες με μεγάλους Έλληνες καλλιτέχνες σαν τον Ορέστη Μακρή, Λαυρέντη Διανέλο, Μάνο Κατράκη, Μελίνα Μερκούρη, Γιώργος Φούντας, Έλλη Λαμπέτη, Γκέλη Μαυροπουλου, Δέσπω Διαμαντίδου και πολλούς άλλους. Στα πιο δημοφιλή δράματα από το’60 και μετά, είναι οι ελληνικές ταινίες της Κλακ φιλμ με το Νίκο Ξανθόπουλο και τη Μαρθα Βούρτση, Αφροδίτη Γρηγοριάδου και Άντζελα Ζήλια σε ταινίες δακρύβρεχτες που αντικατοπτρίζαν τη ζωή του λαού και της φτωχολογιάς, πολλές φορές με το κλισέ του φτωχού παιδιού του Λαού που ερωτεύεται την πλούσια.
  • Ο Νίκος Κούνδουρος παίρνει την Αργυρή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου για τη σκηνοθεσία του στις “Μικρές Αφροδίτες”, το 1963. Ο “Αλέξης Ζορμπάς ” του Κακογιάννη, παίρνει 3 Όσκαρ. Από το 1965 έχουμε την εμφάνιση αρκετών νέων σκηνοθετών που με μικρού ή μεγάλου μήκους ταινίες δίνουν υπόσχεση για μια λαμπρή πορεία του ελληνικού κινηματογράφου, πιό ώριμου πολιτικά αλλά και με με πιο ώριμη καλλιτεχνικά κινηματογραφική γλώσσα. Όμως η πορεία αυτή, ανακόπτεται από τη δικτατορία. Πρώτα από όλα με τη λογοκρισία, αλλά και με την στασιμότητα που επικρατεί σε όλη την καλλιτεχνική παραγωγή. Πολλοί κινηματογραφικοί συντελεστές φεύγουν στο εξωτερικό. Οι μόνες μεγάλες παραγωγές που γίνονται αυτή τη περίοδο είναι του παραγωγού Τζείμς Πάρις που έχουν ιστορικά, πολεμικά, πατριωτικά θέματα και έχουν την αμέριστη συμπαράσταση της χούντας των συνταγματαρχών.
  • Με το τέλος της δικτατορίας, η ελληνική κινηματογραφική βιομηχανία απελευθερώθηκε από την αυστηρή λογοκρισία και η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από την δημιουργία κάποιων πραγματικών αριστουργημάτων. Ταινίες όπως “O Θίασσος” το 1975 οπου ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος θα πάρει 10 βραβεία με την Εύα Κοταμανίδου και τον Βαγγέλη Καζάν, το “Προξενιό της Άννας” του Παντελή Βούλγαρη, η Ευδοκία (1971) του Αλέξη Δαμιανού, και το “Ρεμπέτικο” το 1983, όπου ο Κώστας Φέρρης βασίζεται στην ιστορία της Μαρίκας Νίνου με τη Σωτηρία Λεονάρδου και παίρνει 5 βραβεία, δείχνουν ότι ο ελληνικός κινηματογράφος έχει πολύ μέλλον. Ωστόσο, η έλευση της τηλεόρασης θα κατεδαφίσει το κραταιό οικοδόμημα του εμπορικού κινηματογράφου.
Advertisements
This entry was posted in 12th grade Greek History. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s